| ||||||||||||||||||||||||
Posts tonen met het label NCDO. Alle posts tonen
Posts tonen met het label NCDO. Alle posts tonen
donderdag 8 november 2012
Nieuwsbrief 2 - November 2012
woensdag 31 oktober 2012
NCDO project: Voor kinderen en vrouwen
De bestuursleden Annette en
Erwin Bos hebben 2 jaar geleden een (vervolg)aanvraag gedaan bij het fonds NCDO
voor het project 'Oeganda: Window of Hope en microkrediet in Jinja district'.
In april is dit project afgerond
en het rapport ingeleverd en goedgekeurd.
Hieronder een kort
verslag.
Het doel van het project was
om de bestaande programma's Window of Hope[1]
en Microkrediet [2]te
versterken voor een beter resultaat. Dit werd gedaan door de mensen uit de
community (gemeenschap) meer bij de projecten te betrekken en door meer samen
te werken met andere organisaties.
Voor het Window of
Hope-project betekende dit concreet dat er een aantal mensen een week lang is getraind
in 'Child Counseling'. Het gaat dan om de groep oma's, de groep moeders met HIV/AIDS en de groep
leerkrachten. TASO (The Aids Support Organisation), een organisatie die veel
expertise heeft op dit gebied verzorgde de training. In iedere community is er nu een aantal vaste 'counselors', een soort
vertrouwenspersonen. Daar kunnen kinderen altijd terecht wanneer ze individuele
problemen hebben, zoals bijvoorbeeld Namulondo Hunaisa:
Namulondo Hunaisa is 15 jaar. Ze is wees en woonde bij haar grootmoeder. Toen haar grootmoeder ziek werd, was ze niet meer goed in staat om voor Hunaisa te zorgen. Zo kon ze de € 4 om Hunaisa's eindexamen resultaten van de basisschool in te zien, niet betalen. Haar grootmoeder stuurde Hunaisa daarom naar haar oom om hulp te vragen. Maar haar oom probeerde Hunaisa uit te huwelijken. Hunaisa vluchtte weg en zocht onderdak bij een ander familielid. Deze vrouw bleek deelneemster te zijn van een van de omagroepen van PEFO. Ze bracht Hunaisa naar de counselor Mariam Mulindwa. Hunaisa kreeg bij Mariam een luisterend oor, begrip voor haar situatie en morele steun. Verder heeft Mariam Hunaisa geholpen om haar schoolresultaten te verkrijgen en vervolgens bij PEFO gevraagd om een plekje voor Hunaisa in het onderwijsprogramma. Omdat Hunaisa op de grond sliep, heeft Mariam ook een matras voor haar weten te regelen. Hunaisa woont nu weer bij haar grootmoeder en gaat naar het voortgezet onderwijs.
De getrainde counselors houden
regelmatig bijeenkomsten waar ze op hun beurt alle informatie die ze op de training
hebben gekregen aan de andere oma's en verzorgers doorgeven. De thema's die aan
de orde komen zijn thema's die ook in het programma van de kinderen voorkomen,
zoals: seksualiteit, HIV/AIDS,
verzorging van zieke (HIV-positieve) kinderen en stigma/discriminatie van
mensen met AIDS. Daarnaast geven de counselors bijzondere aandacht aan de rol die je als verzorger hebt
in het ondersteunen van je (klein)kinderen. Wij waren in december 2011 bij zo'n
bijeenkomst en vonden het erg mooi om te
zien dat de oma's bij elkaar te rade gaan met opvoedingsvragen als : ''hoe
bescherm je je kleinkinderen wanneer ze
in de puberteit graag naar 'risicovolle' plekken zoals disco's en bars gaan'' .
Verder kon het Window Of
Hope programma dankzij het project gestart worden op een nieuwe basisschool. Dit
is al de vijfde school in de buurt van Jinja waar het programma nu loopt!
Ook zijn er twee
trainingsdagen voor tieners gehouden. Zij zaten niet meer op de basisschool
maar konden op deze manier toch ook leren over dezelfde thema's (seksualiteit
en HIV/AIDS).
Microkrediet:
Omdat het
microkredietprogramma bij een aantal vrouwengroepen al een poosje goed loopt,
kregen zij de behoefte om te sparen. Ze houden wat over nadat ze hun lening hebben
terugbetaald en willen dat graag apart zetten voor later! PEFO vond het
belangrijk om de mensen ook daarin te begeleiden, daarom is er een training over spaarvaardigheden en zaken doen
gegeven. Het onderwerp van de training was eigenlijk terug te brengen tot het
runnen van een huishouden (het bijhouden van de inkomsten en de uitgaven) en
daarom voor iedereen herkenbaar en nuttig. De trainingen hadden dan ook een
grote opkomst. Na de training zijn er vier groepen van zo'n 25 mensen gaan
sparen bij een commerciële bank.
Verder is er een nieuwe
lenersgroep gestart in een gebied waar nog geen ervaring was met microkredieten
door vrouwen. Nadat er een lenerscomité (bestuur) was opgericht en getraind is
de groep begonnen met zijn eerste lening. Inmiddels hebben ze twee leningen
succesvol geïnvesteerd en terugbetaald en zijn ze begonnen met hun derde
lening! Hier een kort succesverhaal:
Eén van de deelneemsters van de spaartraining is Nangobi Catharine. Zij is HIV-positief. Al snel nadat ze de training had gevolgd leende ze een bedrag van 100.000 shilling (33 euro) en startte een klein bakkerijtje. Ze verkocht koekjes, samosa's en kon ook een restaurantje beginnen voor snacks. Hier kon ze goed van rondkomen.
Hoe nu verder nadat het
project is afgerond:
De programma's Window of
Hope en Microkrediet zijn belangrijke pijlers in het werk van PEFO en PEFO zal
daar in elk geval mee door gaan. Annette en Erwin hebben er ook het volste vertrouwen
in dat, mede door het opstapje van het NCDO-project, de mensen zelf ook door gaan.
Pefo merkte namelijk al tijdens
het project grote motivatie en betrokkenheid omdat de mensen met eigen
initiatieven kwamen. Zo kwamen de vrouwen, na de training van de counselors,
zelf met de vraag of zij en hun partners getest kunnen worden op HIV. En bij de
leen-en spaargroepen ontstond het idee van 'business clinics': ervaringen van
succesvolle handeltjes worden uitgewisseld.
Veelbelovend voor de
toekomst is ook dat PEFO een langdurige samenwerkingsrelatie is aangegaan met
TASO: ze zullen vaker van elkaars expertise gebruik maken. En TASO zal de
counselors regelmatig blijven ondersteunen. Dankzij de uitgereikte mobiele telefoons en
fietsen zijn de mensen ook in staat om blijvend snel en efficiënt te
communiceren en handelen, zonder daarbij afhankelijk te zijn van vervoer of
telefoons van PEFO.
Abonneren op:
Posts (Atom)



Moniek Kars, ons bestuurslid heeft op 8 september afscheid genomen van het bestuur van Pefo Nederland. Moniek heeft zich sinds 2004, het prille begin van Pefo Nederland, ingezet. We willen Moniek heel hartelijk bedanken voor haar jarenlange inzet. We zullen haar scherpe blik en wijze ideeën missen! Moniek gaat zich meer op lokaal niveau inzetten voor haar medemens; in Wageningen, door middel van haar werk bij




